ระบบเครื่องยึดกระดูกภายนอกทางการแพทย์
ระบบเครื่องยึดกระดูกภายนอกร่างกายทางการแพทย์ คือ อุปกรณ์เวชศาสตร์กระดูกและข้อที่มีความก้าวหน้า ซึ่งออกแบบมาเพื่อให้ความมั่นคงและรองรับกระดูกที่หักหรือเสียหายจากภายนอกร่างกาย ระบบขั้นสูงนี้ประกอบด้วยหมุด ลวด หรือสกรู ที่เจาะผ่านผิวหนังเข้าไปยังเนื้อกระดูก และเชื่อมต่อกับโครงสร้างภายนอกที่ทำจากไฟเบอร์คาร์บอน สแตนเลส หรือโลหะผสมอลูมิเนียม ระบบเครื่องยึดกระดูกภายนอกร่างกายทางการแพทย์มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการผ่าตัดรักษาผู้ป่วยฉุกเฉินและเวชศาสตร์กระดูกและข้อเพื่อการฟื้นฟู โดยให้ความมั่นคงที่เชื่อถือได้ พร้อมทั้งเปิดโอกาสให้สามารถเข้าถึงเนื้อเยื่ออ่อนบริเวณรอบๆ เพื่อการรักษาได้อย่างสะดวก หน้าที่หลักของระบบนี้ ได้แก่ การยึดกระดูกที่หักให้คงที่ การยืดความยาวของแขนขา การปรับแก้ความผิดรูปของกระดูก และการตรึงข้อต่อไม่ให้เคลื่อนไหว ด้านเทคโนโลยี ระบบเครื่องยึดกระดูกภายนอกร่างกายทางการแพทย์ใช้ชิ้นส่วนแบบโมดูลาร์ ซึ่งช่วยให้ศัลยแพทย์สามารถปรับแต่งรูปแบบการประกอบให้เหมาะสมกับความต้องการเฉพาะของผู้ป่วยและลักษณะของการบาดเจ็บได้อย่างยืดหยุ่น แบบที่ทันสมัยกว่านั้นมีความสามารถในการปรับมุมได้หลายแกน ใช้วัสดุที่โปร่งต่อรังสีเอ็กซ์เพื่อให้ภาพถ่ายรังสีชัดเจน และมีกลไกการล็อกที่ใช้งานง่ายเพื่อการประกอบที่มั่นคง ระบบดังกล่าวมีการนำไปใช้กันอย่างแพร่หลายในการรักษาภาวะกระดูกหักที่ซับซ้อน โดยเฉพาะภาวะกระดูกหักแบบเปิดที่มีความเสียหายของเนื้อเยื่ออ่อนรุนแรง ความผิดปกติของโครงสร้างเชิงกราน และกรณีที่ต้องอาศัยการย้ายกระดูก (bone transport) หรือการปรับแก้ทีละน้อย ระบบเครื่องยึดกระดูกภายนอกร่างกายทางการแพทย์มีคุณค่าอย่างยิ่งในสถานการณ์ฉุกเฉิน ผู้ป่วยที่ได้รับบาดเจ็บหลายแห่งพร้อมกัน (polytrauma) และกรณีที่การยึดภายในอาจเพิ่มความเสี่ยงต่อการติดเชื้อ ความยืดหยุ่นของระบบนี้ยังขยายไปสู่เวชศาสตร์กระดูกและข้อในเด็ก เพื่อการปรับแก้ที่เกี่ยวข้องกับการเจริญเติบโต และยังใช้รักษาภาวะกระดูกไม่สมาน (nonunion) ที่มีการติดเชื้อ ซึ่งจำเป็นต้องถอดวัสดุยึดออก ด้วยการพัฒนาเทคโนโลยีอย่างต่อเนื่อง ระบบเครื่องยึดกระดูกภายนอกร่างกายทางการแพทย์จึงยังคงเป็นเครื่องมือที่ขาดไม่ได้ในการปฏิบัติงานด้านเวชศาสตร์กระดูกและข้อในปัจจุบัน ทั้งยังมอบความยืดหยุ่นให้แก่ศัลยแพทย์และผลลัพธ์ที่ดีขึ้นให้แก่ผู้ป่วย