အရိုးဖျော့ခြင်းရောဂါရှိသော လူနာများတွင် ကျောရိုးပိုစ်စနစ်များသည် မည်သည့်အားဖော်မှုများကို ပေးစေသနည်း။

အောက်ချောင်းအုပ်စုတွင် ကျောရိုးပါတ်ပါတ်ချောင်းကို ကျောရိုးပါတ်ပါတ်ချောင်း အရိုးဖျော့ခြင်းရောဂါဖြစ်သည့် အရိုးတွင် မှုန်းသည့် ပတ်ဝန်းကျင်သည် ကျန်းမာသော ကျောရိုးအရိုးများ၏ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အခြေခံအားဖြင့် ကွဲပါသည်။ အရိုးဖျော့ခြင်းရောဂါသည် အရိုးတွင် သိမ်းဆီးထားသည့် သိုလ်သိုလ်မှုကို လျော့နည်းစေပြီး အရိုးအမျှင်များ၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို ပျက်စီးစေကာ ကျောရိုးခန္တာ၏ အရိုးအမျှင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် အတွင်းပိုင်းတွင် ကျောရိုးပိုစ်ကို မှုန်းရန် အရိုးပစ္စည်းအနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိစေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ပိုစ်ကို ဆွဲထုတ်ရာတွင် အားနည်းခြင်း၊ လှုပ်ရှားမှုကို ခံနိုင်ရည်နည်းခြင်းနှင့် ရှည်လျားသည့်ကာလအထိ မှုန်းထားမှု စိတ်ချရမှု အားလုံးတွင် တိကျစွာ တိုးတက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ အသက်ကြီးလာသည့် လူဦးရေတွင် ကျောရိုးပိုစ်များကို အသုံးပြုသည့် ကုသမှုများကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် ကျောရိုးပိုစ်များ၏ အပြုအမှုများကို ဤအခြေအနေများအောက်တွင် တိကျစွာ နားလည်ထားရန် အရေးကြီးပါသည်။

ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ စွန့်စားမှုက မြင့်တယ်။ အရိုးရောင်ရောဂါရှိသူရဲ့ ကျရှုံးနေတဲ့ ကျောရိုးအက်ဆစ်ဟာ ဆောက်လုပ်မှု ချော့ချမှု၊ ဘေးပတ်ဝန်းကျင် အပိုင်းအခြားတွေ အပိုတင်တာ၊ ဒါမှမဟုတ် နာကျင်စရာ ပြုပြင်မှု ခွဲစိတ်မှု လိုအပ်မှု ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မကြာခဏတော့ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်က ရှောင်လွှဲမရနိုင်ဘူး၊ အကြောင်းက အရိုးရောင်ရောဂါရှိသူတွေဟာ ခွဲစိတ်မှုတည်ငြိမ်အောင်လုပ်ဖို့လိုတဲ့ ကျောရိုးကျိုးတာနဲ့ မတည်ငြိမ်မှုတွေကို မကြာခဏ ခံစားရလို့ပါ။ ဤဆောင်းပါးတွင် ကျောရိုးအမာခံနိမ့်သော အရိုးတွင် ကျောရိုးအမာခံ၏ စွမ်းဆောင်မှုပုံစံ၊ ချိတ်ဆက်မှု ဆုံးရှုံးခြင်း၏ ဇီဝနှင့် စက်မှုအကြောင်းရင်းများနှင့် ခေတ်သစ်ကျောရိုးခွဲစိတ်မှုတွင် ချို့ယွင်းသော ကျောရိုးများတွင် ယုံကြည်စိတ်ချရသော အမာခံကို ပြန်လည်ရရှိ

အရိုးယိုယွင်းခြင်းသည် ကျောရိုးအက်ဆစ်ကို ချိတ်ဆက်ပေးခြင်းအား ဘာကြောင့် ထိခိုက်စေသနည်း။

လျှော့စျေးဝယ်ခြင်း၏ စက်မှုအခြေခံ

ကောင်းမွန်သော ကျောရိုးပါးစပ်တွင် အထူးသဖြင့် ကျောရိုးပါးစပ်၏ ချောင်းများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထရေဘီကူလာ အရိုးများနှင့် ဆက်စပ်ချိတ်ဆက်ခြင်းဖြင့် အထိန်းအကွက်ဖော်မှုကို ရရှိပါသည်။ ကောင်းမွန်သော ကျောရိုးပါးစပ်များတွင် သိပ်သည်းသော ကင်စယ်လပ် အရိုးများ၏ ကွန်ရက်သည် ကျောရိုးပါးစပ်၏ ချောင်းများပေါ်တွင် ဖိအားကို ကျယ်ကျယ်ပေါ် ဖြန့်ဖေးပေးပါသည်။ အရိုးဖုန်းခြင်းရှိသော အရိုးများတွင် အလားတူ ကင်စယ်လပ် အရိုးများ၏ ကွန်ရက်သည် ပါးလွှာပြီး အပေါက်များဖွင့်ထားသည့်အတွက် ကျောရိုးပါးစပ်၏ ချောင်းများနှင့် အရိုးကြား ထိတွေ့မှုဧရိယာသည် အလွန်နည်းပါသည်။ ဇီဝယန္တရားဆိုင်ရာ လေ့လာမှုများအရ အရိုးသန်းမှုသိပ်သည်းမှုသည် အရိုးဖုန်းခြင်း ကြမ်းမှုအောက်သို့ ကျသောအခါ စံနှုန်းအတိုင်းသော ကျောရိုးပါးစပ်၏ ဆွဲထုတ်အားသည် ၃၀ မှ ၆၀ ရှုံးနေပါသည်။ စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် ဖိအားပေးခြင်းအောက်တွင် ကျောရိုးပါးစပ်၏ လှုပ်ရှားမှုသည် ဤအရိုးဖုန်းခြင်းကို ပိုမိုမြန်ဆန်စေပြီး ကျောရိုးပါးစပ်ပတ်လုံးရှိ အကွက်အကွက်ကို ပိုမိုကျယ်လောင်စေကာ ဇီဝဆိုင်ရာ ပေါင်းစပ်မှုကို အတားအဆီးဖော်သည့် အဏုကြွင်းလှုပ်ရှားမှုကို ဖော်ပေးပါသည်။

ကော်တီကယ် ပါးစပ်နှင့် ဘိုကော်တီကယ် နည်းလမ်းများ

အစားထိုးကုသမှုတစ်ခုမှာ ကျောရိုးခွဲစိတ်ကုသမှုတွင် ကျောရိုးပါးစပ်၏ အဝေးဘက် ကြွက်သားအလွန် အရိုးအလွန်သို့ ကျောရိုးပါးစပ်၏ အဖျားကို တိုးမိစေရန်ဖြစ်ပါသည်။ အရိုးဖုံးအရိုးသည် အရိုးအမျှင်အရိုးထက် အားကောင်းမောင်းသည့် အရိုးဖုံးအရိုးဖြစ်ပြီး အရိုးဖုံးအရိုးနှစ်ခုကို ကျောရိုးပါးစပ်ဖြင့် ချိတ်ဆက်ခြင်းဖြင့် အလုပ်လုပ်နေသည့် အရိုးဖုံးအရိုးကို အားကောင်းစေနိုင်ပါသည်။ သို့သော် အိုစတီယိုပေါ်ရိုစစ် (အရိုးပါးလွန်ခြင်း) ရှိသည့် လူနေမှုပုံစံတွင် အရှေ့ဘက် သွေးကြောပါးစပ်ကို ထိခိုက်မှုအန္တရာယ်မှာ ပိုမိုမြင့်မားလာပါသည်။ ထို့ကြောင့် ခွဲစိတ်မှုပြုသူများသည် ကျောရိုးပါးစပ်ကို အရိုးဖုံးအရိုးနှစ်ခုနှင့် ချိတ်ဆက်ခြင်းဖြင့် ရရှိသည့် အားကောင်းမောင်းသည့် အကျိုးကျေးဇူးကို ကျောရိုးအဆင့်အလိုက် ရှိသည့် အန္တရာယ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်စဉ်းစားရပါမည်။ ရင်ပုံကျောရိုးတွင် ကျောရိုးနှင့် အာရုံကြောများသည် အရိုးဖုံးအရိုး၏ နောက်ဘက်တွင် အလွန်နီးကပ်စွာ တည်ရှိသည့်အတွက် အမှားအမှင်ဖြစ်နိုင်သည့် အခွင့်အရေးမှာ ပိုမိုကျုံ့သည့် အခွင့်အရေးဖြစ်ပါသည်။

ကျောရိုးပါးစပ်အား အရိုးဆီမန်းဖြင့် အားကောင်းစေခြင်း

အရိုးဆီမန်းဖြင့် အားကောင်းစေခြင်းသည် အချိန်အခါအလိုက် အားကောင်းမောင်းသည့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို မည်သို့ပြောင်းလဲစေသည်

ပိုလီမက်သီလ်မက်သာက်ရီလေးတ် စီမင့် အားဖြင့် အားကောင်းစေခြင်းသည် အရိုးဖျော့ခြင်းရှိသည့် ကျောရိုးပါးစပ် ပိုစ်တ်မှုကို အားကောင်းစေရန် အသုံးများဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤနည်းလမ်းတွင် အထူးပုံစံဖော်ထားသည့် ကျောရိုးပါးစပ် ပိုစ်တ်ကို အပေါက်များပါသည့် အမျော့စို့သည့် အစိတ်အပိုင်းမှတဆင့် ထည့်သွင်းပြီး အနိမ့်အမျှသည့် စီမင့်ကို ထိန်းချုပ်ထားသည့် ဖိအားဖြင့် ကျောရိုးပါးစပ် ပိုစ်တ်မှတဆင့် ထည့်သွင်းပါသည်။ စီမင့်သည် ကျောရိုးပါးစပ် ပိုစ်တ်ကို ဝိုင်းရံထားသည့် အရိုးအမျှင်များကြား အချိန်နှင့်တစ်ပါတည်း ဖြည့်ပေးပြီး မာကြောသည့် အကာအရံအဖြစ် ပုံသေးသည်။ ထိုအကာအရံသည် ထိရောက်မှုရှိသည့် ထိတ်တွေ့ဧရိယာကို အလွန်အမင်း တိုးမှုပေးသည်။ စီမင့်ဖြင့် အားကောင်းစေထားသည့် ကျောရိုးပါးစပ် ပိုစ်တ်၏ ဆွဲထုတ်အားသည် ပုံမှန်အရိုးသ densit ရှိသည့် ကျောရိုးပါးစပ် ပိုစ်တ်၏ ဆွဲထုတ်အားနှင့် ညီမျှသည် (သို့) ပိုမိုကောင်းမွန်သည်ဟု အစီရင်ခံထားသည်။ ထို့ကြောင့် အရိုးဖျော့ခြင်းကြောင့် ကျောရိုးပါးစပ် ပိုစ်တ် အသုံးပြုမှုသည် မလုံလောက်သည့် အခြေအနေများတွင် စီမင့်ဖြင့် အားကောင်းစေထားသည့် အသုံးပြုမှုသည် ယုံကြုံစိတ်ချရသည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

စီမင့်ဖြင့် အားကောင်းစေထားသည့် ကျောရိုးပါးစပ် ပိုစ်တ် အသုံးပြုမှုအတွက် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာများ

ကျောရိုးအလှည့်ကနေ ထိုးသွင်းတဲ့ ဘိလပ်မြေရဲ့ ပမာဏနဲ့ viscosity ကို ဂရုတစိုက် ထိန်းချုပ်ဖို့လိုပါတယ်။ ဘိလပ်မြေပမာဏများလွန်းခြင်းက အဆုတ်အပြင်ပိုင်း (သို့) သွေးကြောယိုယိုမှုဖြစ်နိုင်ခြေကို မြှင့်တင်ပေးပြီး အာရုံကြောဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှု (သို့) အဆုတ်သွေးကြောကြောကြောကြောကြောကို ဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်။ ကျောရိုးအက်စ်ချပ် တိုးပွားမှုအတွင်း Fluoroscopic (သို့) CT လမ်းညွှန်မှုက ခွဲစိတ်ဆရာဝန်ကို အချိန်နဲ့တပြေးညီ ဘိလပ်မြေစီးဆင်းမှုကို စောင့်ကြည့်ပြီး extravasation မဖြစ်ခင် ဆေးထိုးခြင်းကို ရပ်တန့်စေပါတယ်။ အရှေ့ဘက်အပေါက်တစ်ခုအစား အနောက်ဘက်အပေါက်ငယ်များစွာနဲ့ ပြတင်းပေါက်ပါတဲ့ ကျောရိုးခွံပုံစံတွေဟာ ဘိလပ်မြေတစ်ဝိုက်မှာ ပိုညီမျှတဲ့ ဘိလပ်မြေဖြန့်ဖြူးမှုကို တိုးမြှင့်ပေးတယ်။ ကျောရိုးပါတ်ပါတ်ချောင်း ကျောရိုးလမ်းကြောင်းဆီ ဦးတည်ပြီး ပြေလည်မှု ဖြစ်နိုင်ခြေကို လျှော့ချပေးပါတယ်။ လူနာရွေးချယ်မှုကလည်း အရေးပါပါတယ်။ ကျောရိုးအနောက်ပိုင်း နံရံဟာ ကျိုးပဲ့နေတဲ့အခါ ဒါမှမဟုတ် မကျန်းမာတဲ့အခါ ကျောရိုးအနောက်ပိုင်း အမာရွတ် တိုးမြှင့်မှု လုပ်ငန်းစဉ်ဟာ ဘိလပ်မြေ ပြေလည်မှု အန္တရာယ် ပိုများပါတယ်။

အရိုးအချွတ်ရောဂါအတွက် အဆင့်မြင့်ကျောရိုးရေးဆွဲမှု

ချဲ့နိုင်ပြီး ပြောင်းနိုင်သော ထောင့်ရှိ ပိုက်များ

ဘိလပ်မြေ တိုးပွားမှုအပြင်၊ အသားတင်အင်ဂျင်နီယာတွေဟာ ကျောရိုးအမာရွတ် ဂျီသြမေထရီတွေကို အထူးပြုပြီး ကျောရိုးသွေးကြော သိပ်သည်းမှုနိမ့်တဲ့ အရိုးတွေမှာ ပိုကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်ဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး တီထွင်ထားပါတယ်။ ကျယ်ပြန့်နိုင်သော ကျောရိုးရေးဆွဲရေးစနစ်များတွင် ထည့်သွင်းပြီးနောက် ရောင်ခြည်အတောင်ပံများ သို့မဟုတ် လက်ပံများ ဖြန့်ချိပေးလျက် အစဉ်အလာ ကျောရိုးရေးဆွဲရေးဆွဲရေးစနစ်ဖြင့် မလုပ်နိုင်သည့် နည်းဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ trabecular တည်ဆောက်မှုနှင့် စက်ယန္တရားဖြင့် ချိတ်ဆက်ပေးထားသည်။ ဒီတိုးချဲ့မှုက ပိုကြီးတဲ့ အရိုးပမာဏတစ်ခုပေါ်မှာ ဝန်ထုပ်ကို ဖြန့်ဝေပေးပြီး အမျှင်အရိုး ကြားခံမှာ ဖိအားအာရုံစိုက်မှုကို လျှော့ချပေးပါတယ်။ အပြောင်းအလဲရှိသော ထောင့်ရှိ ကျောရိုးရေးဆွဲစနစ်များက ခွဲစိတ်ကုသသူအား မူလနေရာချထားပြီးနောက် လမ်းကြောင်းကို အကောင်းဆုံးဖြစ်စေရန် ခွင့်ပြုပေးသည်၊ စီစဉ်ထားသော ဝင်ရောက်မှုမှတ်သည် မကောင်းမွန်သော အရိုးသိပ်သည်းမှုကို ပေးသည်နှင့် နည်းနည်းပြောင်းလဲသော လမ်းကြောင်းသည် ပိုသိပ်သည်းသော ဒ ဒီဇိုင်း မိသားစု နှစ်ခုစလုံးဟာ အရိုးအခဲရောဂါရှိတဲ့ ကျောရိုးတွေမှာ တွေ့ရတဲ့ မမျှတတဲ့ သိပ်သည်းမှု ဖြန့်ဝေမှုကို ကျောရိုးအက်ဆစ်ကို ပိုခံနိုင်ရည်ရှိအောင် လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ပါတယ်။

Cortical bone trajectory နည်းပညာများ

ကြွက်သားအမျှင်နှင့် အရိုးအမျှင်တို့ကြား ပေါင်းစပ်မှုဖွဲ့စည်းပုံ (cortical bone trajectory) နည်းလမ်းသည် ကျောရိုးပါးစပ်တွင် ပါးစပ်အတွင်းရှိ သိပ်သည်းပါးစပ်အရိုး (cortical bone) နှင့် ကျောရိုး၏ နောက်ဘက်အရိုးခန္တာကို ပိုမိုရှည်လျားစွာဖြတ်သန်းနိုင်ရန် ကျောရိုးပါးစပ်တွင် ပါးစပ်အထိ ပါးစပ်အထုပ်ကို ပြန်လည်စီစဉ်ပေးပါသည်။ စံနှုန်းအတိုင်း ပါးစပ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းသော ကျောရိုးပါးစပ် ပါးစပ်အထုပ်သည် အဓိကအားဖဲ့၍ ပါးစပ်အတွင်းရှိ ပါးစပ်အရိုးအမျှင် (cancellous tissue) အတွင်းသို့ အလယ်ဘက်သို့ ညွှန်ပေးသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဖောက်ထည့်ပါသည်။ ကျောရိုးပါးစပ်အထုပ်အတွက် အရိုးသိပ်သည်းမှုလျော့နည်းသော ကျောရိုးများ (osteoporotic vertebrae) တွင် အရိုးသိပ်သည်းမှုလျော့နည်းမှုကို အသုံးပြုသည့် ကျောရိုးပါးစပ်အထုပ်သည် အရိုးသိပ်သည်းမှုပုံမှန်ဖြစ်သည့် ကျောရိုးများတွင် စံနှုန်းအတိုင်း ပါးစပ်အထုပ်ဖောက်ထည့်ခြင်းနှင့် ညီမျှသည့် ဆွဲထုတ်မှုအား (pullout strength) ကို ရရှိနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် အသက်အရွယ်များပါးသော လူနေမှုပုံစံများတွင် အနည်းငယ်သာ ခွင်းထုတ်မှုဖြင့် လောင်းဘာအရိုးပေါင်းစပ်မှု (lumbar fusion) ကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် ဤနည်းလမ်းသည် အထူးသင့်တော်ပါသည်။

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

အရိုးသိပ်သည်းမှုလျော့နည်းသည့် လူနေမှုပုံစံများတွင် စံနှုန်းအတိုင်း ကျောရိုးပါးစပ်အထုပ်များသည် အဘယ့်ကြောင့် ပိုမိုမြန်မြန် ပါးစပ်အထုပ် ပါးစပ်အတွင်းမှ လွင့်ထွက်လေ့ရှိပါသနည်း။

အရိုးဖုံးပါသော အရိုးတွင် ထရက်ဘီကူလာ သိပ်သည်းမှု လျော့နည်းပြီး ကော်ටီကယ် ရှယ်လ်များ အားနည်းသည်။ ထို့ကြောင့် ကျောရိုး စကြူးမှုကို ချောမ်းကြောင်း အားဖော်ပေးရာတွင် အရိုးအများအားဖော်ပေးရာ ပစ္စည်း လျော့နည်းသည်။ ထို့အပြင် ထပ်ခါထပ်ခါ ဖိအားပေးခြင်းအောက်တွင် အရိုးနှင့် စကြူးမှုကြား အဆက်အသွယ် လျော့နည်းခြင်းကြောင့် စကြူးမှုကို ဝိုင်းနေသော အချောင်းအတန်း အသေးစား ရွှေ့လျားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အဆိုပါ အချောင်းအတန်းများ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လောင်လာကာ ပုံမှန် အရိုးသိပ်သည်းမှုရှိသော အရိုးတွင် စကြူးမှုကို တားဆီးထားခြင်းထက် ပိုမြန်စွာ လျော့နည်းလာစေသည်။

အရိုးဖုံးပါသော အရိုးတွင် ကျောရိုး စကြူးမှု လုပ်ရန် လိုအပ်သည့် လူနာအားလုံးအတွက် အရိုးဆီမန်န် အားဖော်ပေးခြင်းသည် လုံခြုံပါသလား။

အရိုးဆီမန်န် အားဖော်ပေးခြင်းသည် ကျောရိုး စကြူးမှု၏ အရိုးမှ ဆွဲထုတ်နိုင်သည့် အားကို သိသိသာသာ တိုးမြင့်ပေးသော်လည်း အားလုံးအတွက် သင့်လျော်သည်ဟု မသတ်မှတ်နိုင်ပါ။ ကျောရိုး အောက်ခြေ အရိုးနံရံ ပျက်စီးနေသော လူနာများ၊ အရိုးဆီမန်န် အစိတ်အပိုင်းများနောက် အသိအမှတ်ပြုထားသော အရိုးဆီမန်န် အစိတ်အပိုင်းများအပေါ် အလွန်အမင်း တုံ့ပေးမှုရှိသော လူနာများနှင့် နှလုံးနှင့် အသက်ရှူလမ်းကြောင်း အလွန်အမင်း ထိခိုက်မှုရှိသော လူနာများအတွက် အရိုးဆီမန်န် အားဖော်ပေးသော ကျောရိုး စကြူးမှု လုပ်ဆောင်ရန် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ရှိမှုကို အကောင်းဆုံး အကဲဖော်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဓာတ်မှုန်ပုံရိပ်ဖော်မှုဖြင့် လမ်းညွှန်ပေးသည့် ထိုးသွင်းမှုနှင့် အရိုးဆီမန်န် အရေအတွက်ကို သေချာစွာ ထိန်းသိမ်းခြင်းတို့သည် လုံခြုံရေးအတွက် အရေးကြီးသော အရေးကြီးသော လုပ်ဆောင်ချက်များ ဖြစ်ပါသည်။

အရိုးဖုံးပါသော လူနာတွင် ကျောရိုး စကြူးမှု နည်းလမ်းကို ဘယ်လိုရွေးချယ်ရမည်နည်း။

ဤဆုံးဖြတ်ချက်သည် အများအားဖြင့် အစောပိုင်းအချိန်တွင် အရိုးသန်းသိပ်သည့် အရှိန်အဟောင်းတွက်ချက်မှု၊ ကုသမည့် ကျောရိုးအဆင့်၊ ပုံပိုင်းပြောင်းလဲမှုကို ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ထူထောင်ရန် လိုအပ်သည့် အဆင့်အတန်းနှင့် လူနာ၏ ကျန်းမာရေးအခြေအနေ စုစုပေါင်းကို အလေးထားပါသည်။ အရိုးသန်းသိပ်သည့် အခြေအနေ အလွန်ပိုမိုဆိုးရွှမ်းသည့် လူနာတစ်ဦးသည် အဆင့်များစွာရှိသည့် အောက်ပိုင်းကျောရိုး ပေါင်းစပ်မှု လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို လုပ်ဆောင်ရာတွင် ဆီမင့်ဖြင့် အားဖော်ပေးခြင်းနှင့် ကျောရိုးပိုမ်းချောင်း အထောက်အပံ့ပေးသည့် အန်တီကြိုက်လ် ပုံစံ ပိုမ်းချောင်းများကို အသုံးပြုခြင်းတို့ဖြင့် အကျ benefici ရနိုင်ပါသည်။ အရိုးသန်းသိပ်သည့် အခြေအနေ အနည်းငယ်သာ ဆိုးရွှမ်းသည့် လူနာတစ်ဦးသည် အဆင့်တစ်ခုတည်း လုပ်ဆောင်ရာတွင် ချဲ့ထွင်နိုင်သည့် ကျောရိုးပိုမ်းချောင်း ဒီဇိုင်းကိုသာ အသုံးပြု၍ ကုသနိုင်ပါသည်။