အသက်မှုန်းရောဂါနှင့် ပတ်သက်သည့် ကျောရိုးရောဂါများတွင် ပေဒီကယ် စကရူးကို အသုံးပြုရန် လက္ခဏာများမှာ အဘယ်နည်း။

အသက်အရွယ်မှီ ဖောက်ပဲ့ခြင်းနှင့် ပုံစံပေါ်လွဲခြင်းများဖြစ်သည့် ကျောရိုးရောဂါများသည် ကျောရိုး၏ တည်ငြိမ်မှု၊ အနေအထားနှင့် အာရုံကြောလုပ်ဆောင်မှုကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ထိခိုက်စေသည့် အကြောင်းအရာများစွာကို ပေါ်လွင်စေသည်။ ဤရောဂါများ ပိုမိုဆိုးရွက်လာသည့်အခါ အထိရှိုက်မှုမှုနှင့် အခြေခံကုသမှုများသည် လုံလောက်သည့် သက်သောင်းချက်များကို မပေးနိုင်တော့ပါ။ ထို့ကြောင့် အော်ပ်ရေးရှင်းနှင့် ကုသမှုများကို လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်လာပါသည်။ ကျောရိုးအထူးကုဆရာဝန်များအတွက် ရနှိုင်သည့် အစိတ်အပိုင်းများထဲတွင် အချောင်းအဆက် အပ် သည် ကျောရိုးကို အမှန်အကန်ချိတ်ဆက်ခြင်း၊ ပုံစံပေါ်လွဲမှုများကို ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ညှိနေခြင်းနှင့် ရှည်လျားသည့်ကာလအထိ ကျောရိုးပေါင်းစည်းမှုကို အောင်မြင်စေရန်အတွက် အသုံးများပြီး အောင်မြင်မှုအများဆုံးရှိသည့် ကိရိယာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်လာခဲ့ပါသည်။ အသက်အရွယ်မှီ ဖောက်ပဲ့ခြင်းနှင့် ပုံစံပေါ်လွဲခြင်းများနှင့် ပတ်သက်၍ ပေဒီကယ် စကရူး (Pedicle Screw) ကို အချိန်မှန်မှန်နှင့် အကြောင်းမှန်မှန် အသုံးပြုရန် အဘယ်ကြောင့်နှင့် အဘယ်သို့အသုံးပြုရမည်ကို နားလည်ထားရန်မှာ ဆရာဝန်များနှင့် ကျေးဇူးပေးသည့် ကုန်ပစ္စည်းမှုန်းမှုဆိုင်ရာ ပုဂ္ဂလိကများအတွက် အရေးကြီးသည့် အသိပေးချက်များဖြစ်ပါသည်။

ပိုက်စ်တီလ် စကရူး စနစ်ကို အစွမ်းသတ္တေဖြင့် ခွဲစိတ်ကုသမှုအစီအစဥ်တွင် ထည့်သွင်းရန် ဆုံးဖြတ်ချက်သည် မှმ်းမှောင်သော ဆုံးဖြတ်ချက်မဟုတ်ပါ။ ယင်းဆုံးဖြတ်ချက်သည် ဇီဝယန္တရားဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များ၊ အသက်အရွယ်နှင့် ဆက်စပ်သော ပြောင်းလဲမှုများ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ခွဲစိတ်ကုသမှုဖြင့် ပုံသေးမှုများကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်များအပေါ် အခြေခံပါသည်။ ဤဆောင်းပါးတွင် အဖြစ်များသော အသက်အရွယ်နှင့် ဆက်စပ်သော ကြောရောဂါများတွင် ပိုက်စ်တီလ် စကရူးများကို အသုံးပြုရန် အဓိက အကြောင်းပြချက်များကို စုံစမ်းလေ့လာပါသည်။ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုချင်းစီအတွက် အခြေခံသော အကြောင်းအရာများကို ရှင်းလင်းဖော်ပြပါသည်။ ထို့အပေါ်အခြေခံ၍ ခွဲစိတ်မှုပြုလုပ်သူများ၊ ဆေးရုံများ၏ ဝယ်ယူရေးအဖွဲ့များနှင့် သိပ်သိပ်သိပ် သုံးစွဲမှုများကို အကဲဖြတ်နေသော ဆေးကုသရေး ကိရိယာများ ဆုံးဖြတ်သူများအတွက် လက်တွေ့ကျသော အခြေအနေများကို ပေးအပ်ပါသည်။

အသက်အရွယ်နှင့် ဆက်စပ်သော ကြောခွဲစိတ်ကုသမှုတွင် ပိုက်စ်တီလ် စကရူး သေးမှု၏ အခန်းကဏ္ဍကို သတ်မှတ်ခြင်း

ပိုက်စ်တီလ် စကရူးများကို အသုံးပြုရန် ဇီဝယန္တရားဆိုင်ရာ အခြေခံချက်

ပေဒီကယ် စကရူးသည် နောက်ဖက် ကော်တီကဲစ်ကို ဖြတ်သန်း၍ ပေဒီကယ်ကို ဖြတ်သန်းပြီး ကော်ပိုရယ် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အမှီအခိုပေးခြင်းဖြင့် ကော်လံသုံးခုကို အထောက်အပံ့ပေးပါသည်။ ဤသို့သော သုံးနေရာ ကိုင်ဆုပ်မှုသည် လာမီနာ ဟုတ်ခ်များ သို့မဟုတ် အကြား စပိုင်နောက် ဝိုင်ယာများထက် ပိုမိုမာကျောသော တည်ဆောက်မှုကို ဖန်တီးပေးပါသည်။ အသက်အရွယ်နှင့် ဆိုင်သော ပြောင်းလဲမှုများတွင် ဒစ်ခ်အမြင့် လျော့နည်းခြင်း၊ ဖေးစက် ဂျွင်း အာရ်သရောပါသီ နှင့် အပိုင်းအစ မတည်ငြိမ်မှုတို့သည် တစ်ပါတည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အခါ ဤမာကျောမှုသည် အောင်မြင်သော ပေါင်းစည်းမှု ရလဒ်နှင့် မအောင်မြင်သော ရလဒ်ကို ခွဲခြားပေးသည့် အရေးကြီးသော အချက်ဖြစ်ပါသည်။

ပေဒီကယ် စကရူးကို အသုံးပြုရန် ဇီဝ မက်ကနိတ် အကြောင်းပြချက်များသည် အထူးသဖြင့် အော်ပ်ရေးတာသည် ပျက်စီးနေသော အပိုင်းတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော လှုပ်ရှားမှုကို အောင်မြင်စွာ ထိန်းညှိရန်၊ ပုံပေါ်မှုကို ပြုပြင်ရန် သို့မဟုတ် အင်တာဘော်ဒီ ကော်ဂ် အထောက်အပံ့အတွက် အမှီအခိုပေးရန် လိုအပ်သည့်အခါ အထူးသဖြင့် အားကောင်းပါသည်။ ပေဒီကယ် စကရူး အထောက်အပံ့မရှိဘဲ အများအားဖြင့် အသက်အရွယ်နှင့် ဆိုင်သော အခြေအနေများတွင် အရိုးအစိတ်ထည့်သွင်းမှုနှင့် ကြာရှည်သော အာရ်သရောဒီစစ် ဖြစ်ပေါ်စေရန် လိုအပ်သော တည်ငြိမ်မှုကို မရရှိနိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် ပေဒီကယ် စကရူးသည် ခေတ်မှီ နောက်ဖက် ကော်လံ အထောက်အပံ့ ကိရိယာများတွင် အခြေခံအောင် အသုံးပြုသည့် အစိတ်အပိုင်းဖြစ်လာခဲ့ပါသည်။

အသက်အရှင်းနေသော ပြောင်းလဲမှုများသည် အထိန်းအကူအဖြစ် လိုအပ်ချက်များကို ဖန်တီးပေးခြင်း

အသက်အရှင်းနေသော ကျောရိုးရောဂါသည် ကျောရိုး၏ တည်ငြိမ်မှုကို အားလုံးပေါင်းစပ်၍ ထောက်ခံမှုပေးသော ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ ကျောရိုးအရိုးကြား ချောမွေ့သော အိုင်ဗီဒီ (IVD) များ ရေခြော့မှုနှင့် အများအားဖြင့် အမြင့်လျော့နည်းမှုတို့ကြောင့် နောက်ဘက်ရှိ အစိတ်အပိုင်းများသို့ အလေးချိန်များ ပိုမိုများပြားစေပါသည်။ ထိုအချက်ကြောင့် ဖက်စက် အဆစ်များ ပိုမို wear ဖြစ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိခိုက်မှုရှိသော အပိုင်းများတွင် အလွန်အမင်း လှုပ်ရှားမှု (hypermobility) သို့မဟုတ် မှားယွင်းသော လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အရိုးဖွဲ့စည်းမှုများ (osteophyte formation)၊ လစ်ဂါမန် ဖလေးဗမ် အထူပေါ်ခြင်း (ligamentum flavum hypertrophy) နှင့် ဖက်စက် အဆစ်ရောဂါ (facet arthritis) တို့သည် အာရုံကြောများကို ဖိစီးစေပါသည်။ ထိုအပိုင်းများသည် မက်ကနိုက်ကယ် အရှုပ်ထွေးမှုများ (mechanically unreliable) ဖြစ်လာပါသည်။

အထူးကုဆရာဝန်များသည် ဤဖွဲ့စည်းပုဒ်များကို ဖိအားလျော့ချသည့်အခါ လမီနာ၊ ဖက်စက်တ် အဆစ်များ သို့မဟုတ် လစ်ဂမန်တမ် ဖလေးဗမ်ကဲ့သို့သော နောက်ဘက်တွင် တည်ငြိမ်မှုကို ထောက်ပံ့ပေးသည့် အစိတ်အပိုင်းများကို မကြာခဏ ဖယ်ရှားလေ့ရှိပါသည်။ ဤဖိအားလျော့ချမှုသည် အာရုံကြောများကို သက်သောင်းသက်သောင်းဖြစ်စေရန် လိုအပ်သော်လည်း အရင်က ပျက်စီးနေသည့် ဖွဲ့စည်းပုဒ်ကို ပိုမိုတည်ငြိမ်မှုမရှိစေရန် ဖိအားလျော့ချမှုကြောင့် ပိုမိုပျက်စီးစေနိုင်ပါသည်။ ထို့နောက် ပက်ဒီကယ် စကူး စနစ်သည် ပျက်စီးမှု (သို့) အော်ပရေရှင်အတွင်း ဖယ်ရှားခံရသည့် ဖွဲ့စည်းမှု တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ဖန်တီးပေးသည့် အစားထိုး တည်ငြိမ်မှုပေးသည့် ကိရိယာအဖြစ် အသုံးပြုပါသည်။ ပျက်စီးမှု၊ ဖိအားလျော့ချမှုနှင့် ပက်ဒီကယ် စကူး သေးမှုလိုအပ်မှုတို့အကြား ဆက်စပ်မှုကို နားလည်ခြင်းသည် အော်ပရေရှင် အစီအစဉ်ချမှုအတွက် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။

အသက်အရွယ်နှင့် ဆက်စပ်သည့် အောက်ပိုင်း ကျောရိုးရောဂါများတွင် ပက်ဒီကယ် စကူးများကို အဓိကအားဖြင့် အသုံးပြုရန် အကြောင်းရင်းများ

အသက်အရွယ်နှင့် ဆက်စပ်သည့် စပွန်ဒီလိုလစ်စထီစစ်

အသက်အရွယ်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကျောရိုးချောင်းရွှေ့ခြင်းသည် ပေဒီကယ် စကရူး ဖစ်စ်ရှင် (pedicle screw fixation) အတွက် အကောင်းဆုံးနှင့် အထောက်အထားများဖြင့် အတည်ပြုထားသော အကြောင်းပြချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေတွင် ချောင်းစေ့နှင့် ဖက်စက်များ ပျက်စီးခြင်းကြောင့် ကျောရိုးချောင်းတစ်ခုသည် အောက်ခြေရှိ ကျောရိုးချောင်းအပေါ်တွင် ရှေ့သို့ရွှေ့သွားနိုင်ပြီး အပိုင်းအစအလိုက် မတည်ငြိမ်မှုကို ဖြစ်စေကာ အများအားဖြင့် အာရုံကြောဆိုင်ရာ ကလောဒီကေရှင် (neurogenic claudication) သို့မဟုတ် အာရုံကြောရောဂါ (radiculopathy) ကို ဖြစ်စေသည်။ မိုင်ယာဒင်း အမျိုးအစားခွဲခြမ်းခြင်း (Meyerding classification) နှင့် ရွှေ့ခြင်းအဆင့်သည် အုပ်စုသို့ ဝင်ရောက်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လမ်းညွှန်ပေးသော်လည်း မတည်ငြိမ်မှုကို အတည်ပြုပြီး အာရုံကြောဖွင့်လွှတ်ခြင်း (decompression) ကို စီစဉ်ထားပါက ပေဒီကယ် စကရူး ဖစ်စ်ရှင်သည် အများအားဖြင့် အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။

လေ့လာမှုများသည် အသက်အရွယ်နှင့်ဆိုင်သော ဖောက်ပေါက်ခြင်း (degenerative spondylolisthesis) အတွက် ဖောက်ပေါက်ခြင်းဖြစ်စဉ်ကို ဖောက်ပေါက်ခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်း (decompression and fusion) တွင် ပေါင်းစပ်ခြင်းအတွက် ပေါင်းစပ်ခြင်းကို ထည့်သွင်းခြင်းသည် ဖောက်ပေါက်ခြင်းသာ သို့မဟုတ် ကိရိယာမပါသော ပေါင်းစပ်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပေါင်းစပ်မှုနှုန်းများနှင့် ကုသမှုအကျိုးသက်ရောက်မှုများကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေကြောင်း အမြဲတမ်း ပြသပေးပါသည်။ ပေါင်းစပ်ခြင်းကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် အရိုးချောင်းများ၏ အပိုမျောဆောင်မှုကို ကာကွယ်ပေးပြီး ပေါင်းစပ်ခြင်းအပြီးတွင် ပုံစံမှန်ကို ထိန်းသောက်ပေးကာ အရိုးအစိတ်အောင်မြင်စေရန် လိုအပ်သော ယန္တရားအခြေအနေကို ဖန်တီးပေးပါသည်။ ဖောက်ပေါက်ခြင်းကို ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်တည်မြင်ရန် ကြိုးစားသည့်အခါတွင် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်တည်မြင်ရန်အတွက် အထူးရှုပ်ထွေးသော ပေါင်းစပ်ခြင်းကို ရွေးချယ်ပါသည်။

အသက်အရွယ်နှင့်ဆိုင်သော အရိုးချောင်းပျက်စီးမှုနှင့် အရိုးချောင်းမတည်ငြိမ်မှု

အထူးသဖြင့် ခြောက်သွေ့လာသော ခုံးရိုးနှင့် ပတ်သက်သည့် ရောဂါသည် ပုဒ်မစ် စကူး ဖစ်စ်က် (pedicle screw fixation) ကို အလိုအလျောက် လိုအပ်စေခြင်းမရှိပါ။ ခုံးရိုးမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အပိုင်းအစ အားနည်းမှု (segmental instability) ကို အမှန်တကယ် တွေ့ရှိရသည့်အခါ သို့မဟုတ် ခုံးရိုးမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော နှစ်သက်မှုမရှိသည့် အရှိန်အဟောင်းမှု (pain-generating motion segment) ကို ဖျက်သိမ်းရန် အတွက် ခုံးရိုးကို ပေါင်းစည်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည့်အခါတွင် သာ၍ လိုအပ်ပါသည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေများတွင် ပုဒ်မစ် စကူးသည် ခုံးရိုးအပိုင်းအစကို အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းနိုင်ရန် အတွက် နောက်ဘက် တင်းမှုပေးသည့် ပုံစံ (posterior tension band) နှင့် အလုံးစုံ ဝန်ကို မှီခိုသည့် အထောက်အပံ့ (axial load-sharing support) ကို ပေးစေပါသည်။

PLIF သို့မဟုတ် TLIF ကိတ်များကဲ့သို့သော အတွင်းပိုင်းကိရိယာများနှင့် ပေါင်းစပ်သုံးစွဲပါက ပက်ဒစ်ချ် ပါးကျောက်ခဲစနစ်သည် ဒီဂရီ ၃၆၀ ပေါင်းစပ်မှု ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးပေးပါသည်။ အတွင်းပိုင်းကိတ်သည် ဒိသ်အမြင့်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ပေးကာ ရှေ့တိုင်အောက်ခံမှုကို ပေးစွမ်းပြီး နောက်ဘက်ပက်ဒစ်ချ် ပါးကျောက်ခဲတည်ဆောက်မှုသည် လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ကာ အစိုက်အပေါက်ကို ဖိအားပေးပါသည်။ ဤပေါင်းစပ်မှုသည် နောက်ဘက်ချိတ်ဆက်မှုမရှိဘဲ အတွင်းပိုင်းအားပေးမှုသာ ရှိပါက ဇီဝကမ္မအရ မလုံလောက်သော အဆင့်များစွာရှိသည့် ဒိသ်ပျက်စီးရောဂါများတွင် အထူးအရေးပါပါသည်။

နောက်ဘက်ချိတ်ဆက်မှုကို ဖြိုဖျက်ရန် လိုအပ်သော အောက်ခြေကျောရိုး ကျဉ်းမြောင်းမှု

အသက်ကြီးခြင်းကြောင့် ဖက်စက်များ၊ လစ်ဂမန်တမ် ဖလေးဗမ်နှင့် ဒိစ်ဘလိုင်းန်းများ ကြီးထွားလာခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အလယ်ပိုင်းနှင့် ဖိုရမီနယ် လူမ်ဘာ စတီနိုစစ်သည် အများအားဖြင့် အစားထိုး ဖောက်ထွင်းခြင်း အော်ပရေရှင်အား လိုအပ်ပါသည်။ ဤဖောက်ထွင်းခြင်းကို အကောက်အသောင် အနည်းငယ်သာ ပြုလုပ်ပါက မူလအတိုင်း အာရုံကြောစနစ်၏ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပြီး ပက်ဒီကယ် စကူးဖစ်က်ရှင်ကို မှုန်းမှုမှုန်းမှု မလိုအပ်ပါ။ သို့သော် လုံလောက်သည့် ဖောက်ထွင်းခြင်းကို နောက်ဖက် ဖက်စက်များ အားလုံးကို ဖျက်သိမ်းခြင်း၊ လာမီနက်စက်တီမီ အကောက်အသောင် ဖောက်ထွင်းခြင်း သို့မဟုတ် ဖက်စက်ဆဲလ်တစ်ခု၏ အပိုင်း ၅၀ ရှိသည့် အပိုင်းကို ဖျက်သိမ်းခြင်းတို့ဖြင့် ပြုလုပ်ရပါက ဆေးကုသမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အာရုံကြောစနစ်၏ မတည်ငြိမ်မှုသည် မျှော်လင့်ထားသည့် အကျိုးဆက်ဖြစ်ပါသည်။

ဤအခြေအနေများတွင် လေမီနက်စီတီ ပြုလုပ်ပြီးနောက် အရိုးဖောက်ထုတ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အရိုးမတည်ငြိမ်မှုနှင့် တိုးပွားလာသည့် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ ရှေ့သို့ကောက်ခေါင်းပေါ်သော အရိုးပုံပေါ်မှုကို ကာကွယ်ရန် ပေဒီကယ် စကူးပ် အသုံးပြုခြင်းကို အကြံပေးပါသည်။ ထိုသို့သော အသုံးပြုမှုသည် လေမ်ဘာရှိ အရိုးများသည် လှုပ်ရှားနိုင်သည့် အရိုးများမှ မလှုပ်ရှားနိုင်သည့် ဆက်ရှာမ်အရိုးသို့ ပေါင်းစပ်သည့် နေရာတွင် အထူးအရေးကြီးပါသည်။ ထိုနေရာတွင် အရိုးများ မတည်ငြိမ်မှုကို မကုစားဘဲ ထားပါက အစောပိုင်းတွင် ယန္တရားဆိုင်ရာ ပျက်စီးမှုများ၊ နောက်ထပ် နှောင်နှောင်မှုများ နှင့် ပြန်လည်ကုသရန် လိုအပ်သည့် အခြေအနေများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပါသည်။ အစောပိုင်းတွင် အရိုးဖောက်ထုတ်မှုကို ပြုလုပ်သည့်အခါ ပေဒီကယ် စကူးပ် အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ထိုအခြေအနေများကို ကာကွယ်နိုင်ပါသည်။

အသက်ကြီးသည့် အရိုးများ ပျက်စီးမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ကိုယ်ခန္ဓာပုံပေါ်မှုနှင့် ပြန်လည်ကုသမှု အတွက် အကြံပေးခြင်း

အသက်ကြီးသည့် အရိုးများ ပျက်စီးမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ကိုယ်ခန္ဓာ ဘေးဖက်မှ ကွေးခေါင်းပေါ်မှုနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ ရှေ့နောက် မတည်မြဲမှု

အသက်ကြီးသူများတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ခါးရိုးကွေးခြင်းရောဂါသည် ခါးရိုးအရိုးခွဲမှုနှင့် ဖေးစ်ထိပ်အရိုးများ မတေးမျှမှုဖြစ်ပေါ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ရှုပ်ထွေးသော ရောဂါဖြစ်ပါသည်။ ထိုသို့သော မတေးမျှမှုများကြောင့် ခါးရိုးသည် ဘေးဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ကွေးလာပြီး အများအားဖြင့် ခါးရိုးအမျှတမှု ပုံစံပြောင်းလဲမှု (sagittal malalignment) ပါ ပါဝင်လေ့ရှိပါသည်။ ဤရောဂါဖြစ်သော လူနာများသည် ခါးနာခြင်း၊ အာရုံကြောနှင့်ဆိုင်သော နာကျင်မှုများ (radiculopathy)၊ အာရုံကြောမှုန်းခြင်းကြောင့် လမ်းလျှောက်ရာတွင် အခက်အခဲဖြစ်ခြင်း (neurogenic claudication) နှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်မှု အားနည်းခြင်းတို့ဖြင့် ဒုက္ခရောက်နေပါသည်။ အောက်ပါရောဂါအတွက် အေးစေးကုသမှုကို ဆောင်ရွက်ရှိပါက အေးစေးကုသမှုတွင် အသုံးပြုသည့် အိုင်မ်ပလာန့်အဖြစ် ပေဒီကယ် စကူး (pedicle screw) ကို အေးစေးကုသမှုတစ်ခုလုံးတွင် အသုံးပြုကြပါသည်။ အကြောင်းမှာ ပေဒီကယ် စကူးသည် မျှော်မှန်းထားသည့် အများပါးသော အနေအထားများ (multiplanar deformity) ကို ပုံမှန်ပြုပေးရန် လိုအပ်သည့် သုံးမျှောင်းဖြစ်သော လှည့်နှင့် ရွှေ့ပေးနိုင်သည့် ထိန်းချုပ်မှုကို ပေးစေနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။

အရှည်ကြီးသော ကိရိယာများဖြင့် ပုံစံပြောင်းလဲမှုရှိသော လူကြီးများ၏ ခွဲစိတ်ကုသမှုတွင် ပေဒီကယ် စကရူးများသည် အဆင့်များစွာကို ဖုံလေးထားသော အရှည်ကြီးသော ကိရိယာများကို ချိတ်ဆက်ပေးပါသည်။ စကရူးနှင့် ရောဒ်ကြား အဆက်အသွယ်မှတဆင့် ပုံစံပြောင်းလဲမှုအတွက် အားများကို အသုံးပြုနိုင်ခြင်းသည် သော့ချက်ဖြစ်ပြီး သော့ချက်ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် သော့ချက်ဖြစ်ပါသည်။ စကရူးများ၏ အရှည်ကြီးသော ကိရိယာများအတွင်း ပေဒီကယ် စကရူးများ၏ သိပ်သဲသောအများအပြား (အဆင့်တိုင်းတွင် စကရူးများကို တပ်ဆင်ခြင်း သို့မဟုတ် တစ်ဆင့်ခြင်း တပ်ဆင်ခြင်း) သည် ပုံစံပြောင်းလဲမှု၏ အဆင့်အတန်း၊ အရိုးအရည်အသွေးနှင့် အစီအစဥ်ချထားသော အရိုးဖြတ်ခြင်းအရေအတွက်ပေါ်တွင် အခြေခံပါသည်။ ပေဒီကယ် စကရူးများဖြင့် လုံလေးစွာ ချိတ်ဆက်မှုမရှိပါက ပုံစံပြောင်းလဲမှုအတွက် အားများကို ကိရိယာများအတွင်း လုံခြုံစွာ ဖ distribute လုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ။

အရင်က အရိုးဖုံးပြောင်းလဲမှုများအတွက် ပြန်လည်ခွဲစိတ်ကုသမှု

အိုင်းစီဒီ အသစ်တွေကို ဖောက်ထွင်းပြီး ချိတ်ဆက်ထားသည့် အခြေအနေ၊ ပုံမှန်မဟုတ်သည့် အရိုးချိတ်ဆက်မှု (pseudarthrosis) သို့မဟုတ် အထီးကူးမှု (implant failure) တွေအတွက် ပေဒီကယ် စကရူး (pedicle screw) သုံးခြင်းသည် အခြားသော အလွန်အရေးကြီးသည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ အိုင်းစီဒီ အသစ်တွေကို ဖောက်ထွင်းပြီး ချိတ်ဆက်ထားသည့် အခြေအနေသည် အရင်က ချိတ်ဆက်ထားသည့် အရိုးအစိတ်အုပ်စုများနှင့် နီးစပ်သည့် အရိုးအစိတ်အုပ်စုများတွင် အရိုးအစိတ်အုပ်စုများ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အများကြီး ပိုမိုအရေးကြီးသည့် အရိုးအစိတ်အုပ်စုများ ပျက်စီးလာခြင်းဖြစ်ပါသည်။ အကူးအပြောင်းများ ဖောက်ထွင်းပြီး ချိတ်ဆက်ထားသည့် အရိုးအစိတ်အုပ်စုများကို ပိုမိုတိုးချဲ့ရန် လိုအပ်သည့်အခါတွင် ပေဒီကယ် စကရူးများကို အသစ်ဖောက်ထွင်းပြီး ချိတ်ဆက်ရမည့် အရိုးအစိတ်အုပ်စုများတွင် ထည့်သွင်းကာ အရင်က ချိတ်ဆက်ထားသည့် အရိုးအစိတ်အုပ်စုများနှင့် အဆက်မပ်ပါသည်။

Pseudarthrosis (သို့) မူလပေါင်းစပ်မှု မတည်ငြိမ်ခြင်းကလည်း pedicle screw augmentation နဲ့ ပြန်လည်သုံးသပ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဒီကိစ္စတွေမှာ မညီညွတ်တဲ့ စက်မှုပတ်ဝန်းကျင်ကို အတည်ပြုမှုကို မြှင့်တင်ခြင်း၊ အသားထိုးခြင်းနဲ့ တစ်ခါတစ်လေ ချိတ်ဆက်မှုကို တိုးတက်စေဖို့ osteotomies ကို ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ပြင်ဆင်ဖို့လိုပါတယ်။ အထူးသဖြင့် အရင်က ကိရိယာသုံး အရိုးအတွက် သင့်တော်တဲ့ တိုးပွားတဲ့ (သို့) ပိုကြီးတဲ့ စံချိန်ဖြတ်ဒီဇိုင်းတွေမှာ pedicle screw ဟာ ဒုတိယကြိုးပမ်းမှုမှာ အောင်မြင်စွာပေါင်းစပ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ခိုင်မာတဲ့ ဝယ်ယူမှုကို ပေးပါတယ်။ pedicle screw ရဲ့ ယုံကြည်မှုနဲ့ အရွယ်စုံမှုက ဒါကို နည်းပညာအရ ခက်ခဲတဲ့ ပြင်ဆင်မှု အခြေအနေတွေမှာ သွားဖို့ စိုက်ပျိုးမှုအဖြစ် ဖန်တီးတယ်။

ဆိုးရွားသော ရောဂါများအတွက် Pedicle Screw ရွေးချယ်ရာတွင် အထူးစဉ်းစားရန်

အရိုးအရည်အသွေးနှင့် ခြေထောက်အသားမျှင်ရေးဆွဲမှု ရွေးချယ်မှု

အသက်များသော လူနောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည့် ချောင်းရိုးပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းလာခြင်းရောဂါသည် အရိုးသန်းမှုလျော့နည်းခြင်း (osteoporosis) သို့မဟုတ် အရိုးသန်းမှုအနည်းငယ်လျော့နည်းခြင်း (osteopenia) ရှိသည့် လူနောက်ပိုင်းများတွင် များစွာဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိပါသည်။ ထိုရောဂါများသည် အရိုးအမှုန်အသိပ်မှုကို လျော့နည်းစေပြီး ချောင်းရိုးအတွင်း ပေဒီကယ် စကရူးများ၏ အားကောင်းမှုကို ထိခိုက်စေပါသည်။ ထိုလူနောက်ပိုင်းများတွင် စကရူးများ၏ ဒီဇိုင်းရွေးချယ်မှုများသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ အလွန်ကြီးမားသည့် အလံအနေအထားရှိသည့် စကရူးများ၊ အရှေ့ဘက် အရိုးအလွှာကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ထိမိသည့် စကရူးများ၊ ချဲ့ထွင်နိုင်သည့် ဒီဇိုင်းများ သို့မဟုတ် အရိုးဆီမန်န်တ်ဖြင့် အားကောင်းအောင် ပေးထားသည့် စကရူးများ စသည်တို့သည် အရိုးအရည်အသွေးညံ့ဖောင်းသည့် လူနောက်ပိုင်းများတွင် အားကောင်းမှုကို မြင့်တင်ရန် အသုံးပြုသည့် နည်းလမ်းများဖြစ်ပါသည်။ အရိုးသန်းမှုလျော့နည်းခြင်းရှိသည့် လူနောက်ပိုင်းများတွင် ပေဒီကယ် စကရူးများကို အသုံးပြုရန် အကြောင်းရင်းများသည် မပြောင်းလဲသော်လည်း အော်ပါရေးရှင်းနည်းလမ်းများနှင့် အသုံးပြုမည့် အစိတ်အပိုင်းများကို သက်ဆိုင်ရာအတိုင်း ညှိနှိုင်းပေးရပါမည်။

ပေဒီကယ် စကရူး ထည့်သွင်းခြင်း၏ လမ်းကြောင်းသည်လည်း အရေးကြီးပါသည်။ အသုံးများကျက်စက်သော တိုက်ရိုက်ရှေ့သို့ ထည့်သွင်းခြင်းနည်းလမ်းကို ရွေးချယ်နိုင်သော်လည်း ကော်တီကယ် ဘုန်း လမ်းကြောင်း နည်းလမ်းများသည် စကရူးကို အလယ်ဘက်မှ အောက်ဘက်သို့ နှင့် ဘေးဘက်မှ အထက်ဘက်သို့ ညွှန်ကြောင်းပေးခြင်းဖြင့် ပိုမိုသိပ်သော ကော်တီကယ် ဘုန်းကို ပါဝင်စေပြီး ဆွဲထုတ်မှု ခံနိုင်ရည်ကို မြင့်တင်ပေးပါသည်။ ဤနည်းလမ်းနှစ်များသည် အဆိုပါ လုပ်ဆောင်မှုကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် အစိတ်အပိုင်းများ၊ အုပ်ချုပ်သူ၏ နှစ်သက်မှုနှင့် ကုသရန် ရည်ရွယ်သည့် အထူးသော အသုံးပြုမှု အခြေအနေပေါ်တွင် မူတည်၍ အသုံးပြုရပါသည်။ အသုံးပြုသူများတွင် ပေဒီကယ် စကရူး၏ စွမ်းဆောင်ရည်သည် အရိုးအရည်အသွေးနှင့် ထည့်သွင်းခြင်း နည်းလမ်းနှင့် နက်နက်နဲနဲ ဆက်စပ်နေကြောင်း သိရှိခြင်းဖြင့် အစိတ်အပိုင်းများသည် ရည်ရွယ်သည့်အတိုင်း အလုပ်လုပ်နိုင်မည်ဖြစ်ပါသည်။

စပွန်ဒီလိုလစ်တီစ် ပုံစောင်မှု ပေဒီကယ် စကရူး

အထူးပြုထားသော အမျိုးအစားတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ အချောင်းအဆက် အပ် အဆစ်ဖောက်ခွဲမှုကို လုပ်ဆောင်ရာတွင် အဆစ်ဖောက်ခွဲမှုအုပ်စုကို လျှော့ချရန် သို့မဟုတ် အဆစ်ဖောက်ခွဲမှုအုပ်စုကို နေရာတက်မှုအတိုင်း ပေါင်းစည်းရန် အစီအစဉ်ချထားသည့် အခြေအနေများတွင် အထူးသဖြင့် အသုံးပြုသည့် ရှည်လျားသော လျှော့ချမှု အိုင်ရှ် (tower) သို့မဟုတ် မြင့်မားသော တူလစ်ပ် ခေါင်းပါ ပစ္စည်းဖြစ်သည်။ ဤရှည်လျားသော ခေါင်းပါပစ္စည်းသည် ကျောရိုးအဆစ်များ အလွန်အများကြီး ရွှေ့ပေးထားသည့်အခါတွင်ပါ ရောဒ်ကို အနေရာယူနိုင်စေပါသည်။ အဆစ်ဖောက်ခွဲမှုအုပ်စုကို ပုံမှန်အတိုင်း ပေါင်းစည်းခြင်းဖြင့် အဆစ်ဖောက်ခွဲမှုအုပ်စုကို တဖြည်းဖြည်းချင်း လျှော့ချနိုင်ပါသည်။ ဤဒီဇိုင်းအသေးစိတ်ပြုပြင်မှုသည် အသက်အရွယ်နှင့်အမျှ ဖောက်ပေါက်မှုများအတွက် အများအားဖြင့် မလိုအပ်သော်လည်း အထူးသဖြင့် အဆစ်ဖောက်ခွဲမှုအုပ်စုကို လျှော့ချရန် လိုအပ်သည့် အခြေအနေများအတွက် အရေးကြီးသော အသုံးပြုမှုအမျိုးအစားအလိုက် အသုံးပြုနိုင်သည့် အိုင်ရှ်ဖြစ်သည်။

စံနှုန်းအတိုင်းသတ်မှတ်ထားသော ပေဒီကယ် စကရူး ဒီဇိုင်းနှင့် လျော့ချထားသော ပေဒီကယ် စကရူး ဒီဇိုင်းတွေကြား ရွေးချယ်မှုကို လှုပ်ရှားမှုအဆင့်၊ လူနောက်ခံအာရုံကြော အခြေအနေနှင့် အုပ်ချုပ်သူက လှုပ်ရှားမှုကို တက်ကြွစွာ ပြုလုပ်မည် သို့မဟုတ် လက်ရှိအနေအထားတွင် ပုံပေါ်မှုကို လက်ခံမည် ဆိုသည့် အချက်များဖြင့် လမ်းညွန်သင့်ပါသည်။ အဆင့်မြင့်သော လှုပ်ရှားမှုများ သို့မဟုတ် အာရုံကြောဆိုင်ရာ ရလဒ်များနှင့် ရှည်လျော့ကာလ အာရုံကြော လုပ်ဆောင်မှုများကို ပိုမိုကောင်းမောင်းစေရန် အမျှတ်အစား ပေါ်လွင်စေရန် မျှော်လင့်ထားသည့် အခြေအနေများတွင် လျော့ချထားသော ပေဒီကယ် စကရူးကို အထူးအက်ဖ်ဖ် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဤအသေးစိတ်အချက်ကို နားလည်ခြင်းဖြင့် အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့များနှင့် ဝယ်ယူရေးအဖွဲ့များသည် အစီအစဥ်ချထားသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတစ်ခုချင်းစီအတွက် မှန်ကန်သော အစိတ်အပိုင်းများကို ရရှိနေစေရန် သေချာစေနိုင်ပါသည်။

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

အသက်အရွယ်နှင့် ဆက်စပ်သော ရောဂါများအတွက် လောင်ဘာ ပေါင်းစည်းမှုကို ပြုလုပ်သည့်အခါ ပေဒီကယ် စကရူး အသုံးပြုမှုသည် အမြဲတမ်း လိုအပ်ပါသလား။

အများအားဖြင့် အချို့သော အခြေအနေများတွင် မဟုတ်ပါ၊ သို့သော် ပိုမိုများပြားသော အရှုပ်ထွေးသော အောက်ခြေကျောရိုး ပေါင်းစည်းမှုများတွင် ပေဒီကယ် စကူးဖ် သေးမှုသည် အကြံပေးထားပါသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ပေါင်းစည်းမှုနှုန်းများကို သိသိသာသာ တိုးမြှင့်ပေးပြီး အနေအထားကို ထိန်းသိမ်းပေးကာ အစိတ်အပိုင်းများ ရွှေ့လျော့ခြင်းအန္တရာယ်ကို လျော့နည်းစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အသုံးမပြုသော ပေါင်းစည်းမှုများကို ယခုအခါ အလွန်နည်းပါးစွာသာ ဆောင်ရွက်လေ့ရှိပြီး အထူးသော အခြေအနေများတွင်သာ အသုံးပြုကြပါသည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေများတွင် အရိုးအရည်အသွေး ကောင်းမောင်းပြီး အရှုပ်ထွေးမှု အနည်းငယ်သာ ရှိသည့် အခြေအနေများ ဖြစ်သည်။ ခေတ်မှီ အရှုပ်ထွေးသော ကျောရိုးဆေးကုသမှု ပုံစံများတွင် ပေဒီကယ် စကူးဖ် သေးမှုကို စံနှုန်းအဖြစ် ထည့်သွင်းထားပါသည်။

အရှုပ်ထွေးသော စပွန်ဒီလိုလစ်သီစစ်တွင် ပေဒီကယ် စကူးဖ် သေးမှုကို ပုံမှန် ပေဒီကယ် စကူးဖ် သေးမှုနှင့် ခွဲခြားရာတွင် အဓိက ကွဲပါသည်များမှာ အဘယ်နည်း။

ခုံးနေသည့် ကျောရိုးအရိုးခွဲမှုကို လက်ရှိနေရာတွင်ပဲ ဖောက်ထားရန် ဆေးစိတ်သည် သဘောတူပါက စံနှုန်းအတိုင်း ပေဒီကယ် စကြူး (pedicle screw) ကို အသုံးပြုရန် သင့်လျော်ပါသည်။ အရိုးခွဲမှုကို အကူအညီဖြင့် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်တည်မြောက်စေရန် စီစဉ်ထားပါက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်တည်မြောက်စေရန် ပေဒီကယ် စကြူး (reduction pedicle screw) ကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။ အထူးသဖြင့် ထိုစကြူး၏ ခေါင်းပိုင်းသည် ရှည်လျားပြီး ကျောရိုးအရိုးများ အကွာအဝေးများ အလွန်များပါကလည်း ရောဒ် (rod) ကို တပ်ဆင်နိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် ရောဒ်နှင့် စကြူး အကြား အနေအထားကို ထိန်းချုပ်၍ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်တည်မြောက်စေရန် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသည်။

လူနာ၏ အသက်နှင့် အရိုးသိပ်သည်းမှု အချက်များသည် အသက်ရှည်သည့် ကျောရိုးအရိုးခွဲမှုတွင် ပေဒီကယ် စကြူး (pedicle screw) ကို အသုံးပြုရန် အကြောင်းရင်းများကို မည်သည့်နည်းဖြင့်မျှ ပြောင်းလဲစေခြင်း မရှိပါ။

အသက်နှင့် အရိုးသိပ်သည်းမှု အချက်များသည် ပေဒီကယ် စကြူး (pedicle screw) ကို အသုံးပြုရန် အခြေခံအကြောင်းရင်းများကို မပြောင်းလဲစေသော်လည်း အသုံးပြုမည့် အစိတ်အပိုင်းများ ရွေးချယ်ရာတွင် နှင့် လုပ်ဆောင်နည်းများတွင် အလွန်အရေးကြီးသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိပါသည်။ အသက်အရွယ်များပြီး အရိုးပျော့သည့် လူနာများတွင် ဆေးစိတ်များသည် အသုံးပြုရန် အရိုးကို ကောင်းစွာ ချိတ်ဆက်နိုင်ရန် အရိုးအတိုင်းအတာ ပိုမိုကြီးများသည့်၊ ပိုမိုရှည်လျားသည့် သို့မဟုတ် ဆီမင့် (cement) ဖြင့် အားဖော်ထားသည့် ပေဒီကယ် စကြူးများကို ရွေးချယ်နိုင်ပါသည်။ အသုံးပြုရန် အကြောင်းရင်းများသည် အတူတူပဲ ဖြစ်သော်လည်း အရိုးအရည်အသွေး အားနည်းမှုကို ထောက်လျက် လုပ်ဆောင်မှုများကို ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် အရိုးပေါင်းစည်းမှု ကာလအတွင်း အရိုးခွဲမှု အစိတ်အပိုင်းများ တည်ငြိမ်မှုရှိစေရန် အောင်မြင်မှုကို အာမခံနိုင်ပါသည်။

အသက်အရယ်နှင့်အမျှ ပုံစံပြောင်းလဲမှုများဖြစ်ပေါ်သည့် ရောဂါများတွင် လေးထောင့်ချောင်းချောင်း (pedicle) ပိုစ်ကူး (screw) ချောင်းသောင်းကြောင်းကို လေးထောင့်ချောင်း-ရင်ဘတ်ချောင်း ဆက်သွယ်မှုနေရာတွင် အသုံးပြုနိုင်ပါသလား။

ဟုတ်ပါသည်။ အသက်အရယ်နှင့်အမျှ ပုံစံပြောင်းလဲမှုများဖြစ်ပေါ်သည့် ရောဂါများတွင် လေးထောင့်ချောင်းချောင်း (pedicle) ပိုစ်ကူး (screw) ချောင်းသောင်းကြောင်းကို လေးထောင့်ချောင်း-ရင်ဘတ်ချောင်း ဆက်သွယ်မှုနေရာတွင် အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် ရင်ဘတ်ချောင်းတစ်လုံးလုံးတွင်လည်း အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ သို့သော် လေးထောင့်ချောင်းချောင်း (pedicle) အရွယ်အစားသည် သေးငယ်ပြီး အရေးကြီးသည့် အာရုံကြောနှင့် သွေးကြောများနှင့် နီးကပ်နေသည့်အတွက် လေးထောင့်ချောင်းချောင်း (pedicle) ပိုစ်ကူး (screw) ချောင်းသောင်းကြောင်းကို လေးထောင့်ချောင်းချောင်း (lumbar) တွင် ထည့်သွင်းခြင်းထက် နည်းပညာအရ ပိုမိုခက်ခဲပါသည်။ ထိုနေရာများတွင် အသက်အရယ်နှင့်အမျှ ပုံစံပြောင်းလဲမှုများဖြစ်ပေါ်သည့် ရောဂါများကြောင့် ချောင်းသောင်းကြောင်း ပေါင်းစည်းမှု (fusion) လိုအပ်ပါက အထူးသဖြင့် လေးထောင့်ချောင်းချောင်း (lumbar) ချောင်းသောင်းကြောင်းကို အထက်ဘက်သို့ ဆက်သွယ်ခြင်း သို့မဟုတ် ရင်ဘတ်ချောင်းတွင် အသက်အရယ်နှင့်အမျှ ပုံစံပြောင်းလဲမှုများဖြစ်ပေါ်သည့် ကုပ်ဖ် (kyphosis) ကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းတွင် ရင်ဘတ်ချောင်းတွင် လေးထောင့်ချောင်းချောင်း (pedicle) ပိုစ်ကူး (screw) ချောင်းသောင်းကြောင်းများသည် ဟုတ်ခ် (hooks) သို့မဟုတ် ဝိုင်ယာ (wires) များထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် ချောင်းသောင်းကြောင်း ဖောက်ထောက်မှုကို ပေးစေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ခေတ်မှီ ကုသမှုပေးသည့် ကျောရိုးဆိုင်ရာ အထူးကုဆရာဝန်များအများစုက လေးထောင့်ချောင်းချောင်း (pedicle) ပိုစ်ကူး (screw) ချောင်းသောင်းကြောင်းကို ပုံမှန်အားဖေး ချောင်းသောင်းကြောင်း ဖောက်ထောက်မှုနည်းလမ်းအဖြစ် သတ်မှတ်ပါသည်။